Eind 2025 ontving ieder huishouden een informatieboekje met tips voor noodsituaties. Opvallend genoeg worden daarin de crisisprofessionals nauwelijks genoemd. Terwijl achter cadans van zwaailichten en krantenkoppen een ongemakkelijke werkelijkheid schuilgaat: het schrikbarend grote aantal agressie-incidenten waarbij werknemers met een publieke taak zelf doelwit zijn en belemmerd worden in de uitvoering van hun werk.
Die agressie komt allang niet meer alleen voort uit frustratie of onmacht, maar steeds vaker uit lonend opportunisme. Het is een schoolvoorbeeld van een creeping crisis die zich langzaam maar hardnekkig nestelt in de haarvaten van onze samenleving. Dit ondermijnt niet alleen de kwaliteit van dienstverlening, maar knaagt ook aan de fundamenten van onze democratie. In dat licht is het dus een gemiste kans dat de voorbereidingsfolder geen vierde stap bevat: respecteer en sta voor onze crisisprofessionals, want zonder hen geen veilige en veerkrachtige samenleving.